Er was eens een nieuwsgierige muis genaamd Minoes. Minoes woonde in een klein, gezellig holletje onder de vloer van het grote, oude museum. Het museum was haar favoriete plek op de wereld, vol met spannende dingen om te ontdekken. Van de glimmende schatten in de vitrines tot de enorme dinosaurusskeletten die als reuzen over haar heen leken te kijken, Minoes vond alles fascinerend. Maar er was één ding dat haar meer intrigeerde dan al het andere: een geheimzinnig schilderij dat diep in het museum hing.
Dit schilderij, dat bekend stond als "De Dromer", was altijd omgeven door een aura van mysterie. Het was gemaakt door een beroemde kunstenaar die ooit had geleefd, maar niemand wist precies wie hij was of waar hij vandaan kwam. Wat nog vreemder was, was dat elke keer als iemand naar het schilderij keek, ze iets anders leken te zien. De ene keer leek het alsof er een prachtige zonsondergang op te zien was, en de andere keer leek het wel alsof er een betoverd bos vol glinsterende sterren in verborgen zat.
Minoes kon niet langer wachten om het geheim van dit schilderij te ontrafelen. Op een dag besloot ze dat ze op avontuur zou gaan! Ze pakte haar kleine rugzakje en vulde het met wat kruimels kaas en noten – je weet maar nooit wanneer je honger krijgt tijdens een spannend avontuur! Met haar hart vol moed en nieuwsgierigheid sloop ze uit haar holletje en naar de grote zaal van het museum.
Toen Minoes bij "De Dromer" aankwam, voelde ze haar hart sneller kloppen. Het schilderij hing aan de muur als een magische poort naar andere werelden. Ze knipperde met haar kleine muizenoogjes en begon goed te kijken. Plotseling hoorde ze stemmen achter zich.
"Wat denk je dat er achter dit schilderij zit?" vroeg een jongetje met grote ogen.
"Ik weet het niet," antwoordde zijn vriendinnetje terwijl ze naar het schilderij wees. "Maar ik heb gehoord dat mensen soms verdwalen in hun dromen als ze ernaar kijken."
Minoes' oren perkten zich op bij deze woorden. Verdwalen in dromen? Dat klonk spannend! Ze besloot dichterbij te sluipen om beter te kunnen luisteren.
"Ik durf niet," zei het jongetje met trillende stem. "Wat als we nooit meer terugkomen?"
Minoes vond dit wel heel grappig. Wat zou je nu kunnen verliezen? Een muis kan altijd terugkeren naar zijn holletje! Maar voordat ze kon reageren, zagen de kinderen iets bewegen in de schaduw naast hen.
Het bleek een oude man te zijn met een lange baard en bril die op zijn neus balanceerde. Hij droeg een lange jas vol verfsporen en had iets magisch aan zich.
"Ah," zei hij met een glimlach, "jullie zijn geïnteresseerd in 'De Dromer', hè? Dit schilderij heeft vele geheimen."
Minoes' oren stonden rechtop van nieuwsgierigheid. Ze kon niet geloven wat ze hoorde! Misschien zou deze man haar helpen om meer over het schilderij te leren!
De oude man knielde neer zodat hij op ooghoogte met de kinderen kon praten. "Dit schilderij is speciaal," vertelde hij zachtjes. "Het is gemaakt door iemand die heel goed wist hoe dromen werken." Hij maakte een gebaar naar het schilderij en zei: "Als je goed kijkt, kun je misschien zelfs jouw eigen droom erin zien."
Minoes voelde zich ineens heel dapper worden; zij wilde ook weten wat voor droom er in dit schilderij verborgen zat! Terwijl de kinderen verder praatten met de oude man, sloop Minoes stilletjes dichterbij om alles beter te horen.
"Maar hoe kunnen we onze droom zien?" vroeg het meisje nieuwsgierig.
De oude man glimlachte weer mysterieus en zei: "Dat is eenvoudig! Je moet gewoon geloven dat je kunt dromen."
Met deze woorden voelde Minoes iets bijzonders gebeuren; alsof er magie door de lucht zweefde! Ze sloot haar ogen even stevig dicht en stelde zich voor dat ze door het schilderij kon stappen… En toen gebeurde er iets ongelooflijks!
Plotseling voelde Minoes zich licht als een veertje en voor ze het wist stond ze middenin een prachtig landschap vol kleuren die ze nog nooit eerder had gezien! De lucht was blauw zoals sapphires en bloemen bloeiden overal om haar heen in alle kleuren van de regenboog.
"Wow!" riep Minoes uit terwijl ze rondkeek, helemaal vergeten dat zij eigenlijk maar een kleine muis was in een groot museum.
Ze begon rond te rennen tussen de bloemen en sprongetjes te maken van blijdschap. Maar toen merkte ze iets vreemds op – overal waar zij liep begonnen er kleine sterren van licht achter haar aan te dansen!
“Wat is dit?” vroeg Minoes verbaasd terwijl ze stopte om naar achteren te kijken.
Een sterretje sprong voor haar neus en sprak: “Wij zijn hier om jou te begeleiden op jouw avontuur!”
Minoes kon niet geloven wat ze hoorde! Een pratend sterretje? Dit moest wel één van die dromen zijn waar iedereen over sprak!
“Waar gaan we naartoe?” vroeg Minoes enthousiast.
“Dat moet jij zelf ontdekken!” antwoordde het sterretje vrolijk terwijl hij rondjes danste in de lucht. “Volg ons maar!”
En zo begon Minoes aan haar magische reis door dit dromerige landschap vol verrassingen en geheimen die nog ontdekt moesten worden…
Terwijl zij samen met de sterren danste over glooiende heuvels en door glinsterende bossen vol vreemde dieren trok, ontdekte zij hoe belangrijk vriendschap is – zelfs tussen verschillende soorten wezens zoals muizen en sterren!
Na wat leek op uren vol plezier kwam Minoes bij een enorme boom terecht die zo groot was dat hij tot aan de wolken reikte. Aan deze boom hing iets glinsterends – ja hoor! Het waren allemaal dromen die waren vastgebonden aan takken als kleurrijke ballonnen!
“Dit moet wel mijn droom zijn!” riep Minoes uit terwijl zij omhoog keek naar al die schitterende dromen.
Maar net toen zij één van deze dromen wilde aanraken, voelde zij plotseling weer iets vreemds gebeuren… De wereld begon weer om haar heen te draaien zoals bij een draaimolen!
Voor zij het wist viel alles weg onder haar voeten… En daar lag zij weer – veilig onder de vloer van het museum!
Haar hart klopte snel terwijl zij besefte dat alles slechts één grote droom geweest was… Of toch niet? Want naast haar lag nog steeds één klein sterretje dat flonkerde zoals nooit tevoren…
Met blijdschap sprong Minoes omhoog; misschien zou niemand ooit geloven wat zij had meegemaakt, maar voor haar was dit avontuur onvergetelijk geweest!
En zo ging onze nieuwsgierige muis verder met leven onder de vloerplanken van het museum – altijd klaar voor nieuwe avonturen én altijd benieuwd naar wat er nog meer verborgen lag achter “De Dromer”. Want wie weet welke geheimen er nog meer zouden onthuld worden?
En zo eindigt ons verhaal over Minoes – maar vergeet niet: soms liggen magie en avontuur gewoon achter onze ogen verscholen… Als we maar durven dromen!