Er was eens een jonge vrouw genaamd Lotte. Ze was 19 jaar oud en woonde in een klein dorpje aan de rand van een groot bos. Lotte had altijd al een grote verbeelding. Ze hield van verhalen over verre landen, magische wezens en spannende avonturen. Elke avond, als de zon onderging, zat ze op haar kamer en las ze boeken vol met dromen.
Op een avond, terwijl de sterren helder aan de lucht stonden, voelde Lotte zich anders. Ze kon niet slapen. Haar hoofd zat vol met gedachten over avonturen die ze nog nooit had meegemaakt. Ze besloot naar buiten te gaan om frisse lucht te krijgen. Het bos leek zo uitnodigend in het maanlicht.
Lotte liep het pad in het bos op. De bomen fluisterden zachtjes en de bladeren glinsterden als diamanten. Terwijl ze verder liep, zag ze iets vreemds tussen de bomen: een lichtje dat danste en flonkerde. Nieuwsgierig volgde ze het lichtje dieper het bos in.
Na een tijdje kwam Lotte bij een open plek. In het midden stond een grote, oude boom met een deur erin. De deur was versierd met prachtige tekeningen van sterren en maanlicht. Lotte voelde dat dit geen gewone deur was. Ze ademde diep in en opende de deur.
Achter de deur was er geen donkerte, maar een schitterend landschap vol kleuren die ze nog nooit had gezien. De lucht was blauw zoals sapphires en de bloemen straalden als regenbogen. Lotte stapte naar binnen en voelde meteen dat ze in een andere wereld was: het droomland.
In het droomland ontmoette Lotte allerlei bijzondere wezens: pratende dieren, vrolijke elfjes en zelfs vriendelijke reuzen! Elk wezen had zijn eigen verhaal te vertellen. Een klein konijntje met grote oren kwam naar haar toe.
"Welkom in het droomland!" zei het konijntje blij. "Ik ben Benny! Wat brengt jou hier?"
"Ik weet het niet precies," antwoordde Lotte met een glimlach. "Ik volgde gewoon het licht."
Benny knikte begrijpend. "Dat gebeurt vaak! Hier kun je alles doen wat je wilt! Maar pas op voor de schaduwman!"
"The shadow man?" vroeg Lotte nieuwsgierig.
"Ja," zei Benny met een frons op zijn gezicht. "Hij is niet zo vriendelijk en houdt ervan om dromen te stelen."
Lotte voelde een rilling over haar rug lopen, maar haar nieuwsgierigheid was groter dan haar angst. "Wat kunnen we doen om hem tegen te houden?" vroeg ze vastberaden.
Benny sprong op en neer van blijdschap. "We moeten naar de Sterrenberg gaan! Daar ligt de sleutel tot alle dromen!"
Samen met Benny begon Lotte aan haar avontuur naar de Sterrenberg. Onderweg kwamen ze veel vrienden tegen: een wijze uil die hen raad gaf, vrolijke elfjes die hen zongen en zelfs een groep dansende bloemen die hen aanmoedigden om door te gaan.
Na uren lopen bereikten ze eindelijk de voet van de Sterrenberg. De berg glinsterde als duizenden sterren bij elkaar en er waren paden die omhoog leidden naar de top.
"Daarboven ligt de sleutel!" zei Benny enthousiast.
Lotte begon aan de klim, maar hoe hoger ze kwam, hoe moeilijker het werd. De lucht werd kouder en er kwamen donkere wolken boven hun hoofd hangen.
Plotseling verscheen daar de schaduwman! Hij had lange armen en zijn ogen waren als gaten in de duisternis.
"Wat doen jullie hier?" gromde hij met een dreigende stem.
Lotte voelde angst, maar ook moed borrelde op binnenin haar. "We komen voor de sleutel!" riep ze vastberaden.
De schaduwman lachte spottend. "Jullie denken dat jullie mij kunnen tegenhouden? Dromen zijn van mij!"
Benny trilde naast Lotte, maar zij pakte zijn hand vast om hem moed te geven.
"We laten ons niet bang maken!" zei Lotte krachtig.
De schaduwman kwam dichterbij, maar net toen hij hen wilde grijpen, herinnerde Lotte zich iets wat de wijze uil had gezegd: “Dromen zijn sterker dan angst.”
Ze sloot haar ogen en dacht aan al haar mooiste dromen: vliegen door de lucht, zwemmen met dolfijnen en dansen onder sterrenlicht. Toen opende ze haar ogen weer en sprak luid: “Jij kunt onze dromen niet stelen!”
De woorden kwamen uit haar hart en vulden de lucht om hen heen met lichtstralen van hoop en liefde.
De schaduwman begon te krimpen onder deze kracht van dromen totdat hij helemaal verdween in een wolk van rook!
Benny juichte van blijdschap! “Je hebt hem verslagen!”
Samen renden ze naar boven naar de top van Sterrenberg waar zij eindelijk de gouden sleutel vonden die glinsterde als zonlicht.
“Dit is onze kans!” zei Benny enthousiast terwijl hij naar beneden sprong om terug te keren naar hun vrienden in het droomland.
Met behulp van hun nieuwe sleutel konden alle bewoners hun dromen beschermen tegen kwaadwillenden zoals de schaduwman.
Lotte voelde zich gelukkig toen zij samen met Benny terugkeerde naar huis door dezelfde deur waar zij binnenkwam in dit magische land vol avontuur.
Toen zij weer thuis was in haar kamer keek zij uit het raam naar het sterrenhemel boven haar dorpje. Ze wist nu dat zolang je gelooft in je dromen je altijd veilig bent. En wie weet… misschien zou zij ooit weer terugkeren naar dat prachtige droomland voor nog meer avonturen!
En zo eindigt ons verhaal over Lotte’s avontuur in het droomland – waar elke droom kan uitkomen zolang je erin gelooft!