Er was eens een jongen genaamd Kasper. Hij woonde in een klein dorpje, omringd door groene velden en hoge bergen. Kasper was een vrolijke jongen, maar hij had soms moeite om stil te zitten. Zijn hoofd zat vol ideeën en gedachten, en dat maakte het soms lastig voor hem om te concentreren. Dit noemden de volwassenen in het dorp ADHD.
Kasper hield van avontuur. Elke dag na school rende hij naar het bos achter zijn huis. Het bos was groot en vol geheimen. Hij ontdekte vaak nieuwe paden, mooie bloemen en zelfs kleine dieren. Maar er was één plek die hem altijd nieuwsgierig maakte: een oude boom in het midden van het bos.
De boom was enorm. Zijn takken waren breed en sterk, en zijn bladeren waren donkergroen. Maar wat Kasper het meest fascineerde, was de glans die de boom soms leek te hebben. Op zonnige dagen leek het alsof de boom straalde in het licht.
Op een dag besloot Kasper dichterbij de boom te gaan kijken. Terwijl hij dichterbij kwam, voelde hij iets bijzonders in de lucht. Het leek wel alsof de wind fluisterde: "Kom dichterbij." Kasper kon zijn nieuwsgierigheid niet weerstaan en liep naar de boom toe.
Toen hij bij de boom stond, zag hij iets vreemds aan de stam. Er waren vreemde tekens gekerfd in de schors van de boom. Ze leken op sterren en cirkels. Kasper raakte de schors aan met zijn hand, en op dat moment gebeurde er iets magisch.
De lucht om hem heen begon te trillen, en plotseling verscheen er een lichtflits! Voor hem stond een kleine elf met glinsterende vleugels. "Hallo, Kasper!" zei ze met een vrolijke stem. "Ik ben Lila, de bewaker van deze betoverde boom."
Kasper kon zijn ogen niet geloven. "Een elf? Echt waar?" vroeg hij vol verbazing.
"Ja!" zei Lila met een glimlach. "Deze boom is speciaal. Hij kan wensen vervullen als je puur van hart bent."
Kasper dacht na over wat hij zou willen wensen. Hij wilde graag beter kunnen leren op school, zodat hij niet meer zo vaak afgeleid werd door zijn gedachten.
"Ik wens dat ik beter kan leren," zei Kasper voorzichtig.
Lila knikte begrijpend. "Dat is een mooi verlangen! Maar weet dat je ook zelf hard moet werken." Ze stak haar hand uit naar de boom en sprak enkele woorden in een vreemde taal.
Plotseling voelde Kasper iets warms door zijn lichaam stromen. Het voelde goed! "Wat gebeurt er nu?" vroeg hij nieuwsgierig.
"Je hebt nu speciale kracht gekregen," legde Lila uit. "Je kunt nu beter focussen als je wilt leren."
Kasper bedankte Lila en rende naar huis om zijn huiswerk te maken. Toen hij aan tafel zat met zijn boeken, merkte hij dat alles veel makkelijker ging dan voorheen! Hij kon zich goed concentreren op wat hij las.
De dagen gingen voorbij, en elke keer als Kasper moeite had met leren of zich afgeleid voelde, ging hij naar de betoverde boom om Lila te bezoeken. Ze hielp hem steeds weer om zich beter te concentreren.
Maar op een dag merkte Kasper dat er iets mis was met de boom. De bladeren begonnen bruin te worden en er kwamen geen nieuwe knoppen meer aan! Hij rende naar Lila toe om haar te vragen wat er aan de hand was.
"Lila! Wat is er gebeurd met de boom?" vroeg hij bezorgd.
Lila zuchtte diep en zei: "De magie van deze boom is verbonden met het geluk van dit bos en dit dorpje. Als mensen niet meer geloven in magie of elkaar helpen, verliest de boom zijn kracht."
Kasper dacht na over wat ze zei. Hij wist dat sommige kinderen in het dorp gemeen tegen elkaar deden of elkaar niet hielpen als ze problemen hadden op school of thuis.
"We moeten iedereen helpen weer in magie te geloven!" riep Kasper enthousiast uit.
Samen met Lila bedacht hij een plan om iedereen samen te brengen voor een groot feest bij de betoverde boom. Ze maakten uitnodigingen voor alle kinderen in het dorp en vroegen hun ouders om mee te helpen.
Op de dag van het feest kwamen alle kinderen samen bij de oude boom. Er waren spelletjes, muziek en lekkernijen gemaakt door hun ouders. Iedereen lachte en danste onder de grote takken van de betoverde boom.
Kasper vertelde hen over Lila en hoe belangrijk het was om elkaar te helpen en samen plezier te hebben. Langzaam maar zeker begonnen ook degenen die twijfelden weer in magie te geloven.
Terwijl ze samen dansten onder het licht van sterren die helder straalden boven hen, merkte Kasper dat ook de bladeren van de oude boom weer groen werden! De magie keerde terug!
Lila verscheen opnieuw tussen hen in een schitterend licht: “Jullie hebben allemaal laten zien dat jullie geloven in vriendschap!” zei ze blij.
Kasper voelde zich gelukkig toen hij zag hoe iedereen samenkwam voor deze bijzondere gebeurtenis. De betoverde boom bloeide weer op dankzij hun saamhorigheid!
Vanaf die dag gingen ze regelmatig terug naar het bos om samen spelletjes te spelen onder hun favoriete oude vriend: De Betoverde Boom!
En zo leerde Kasper niet alleen beter leren dankzij Lila's hulp; maar ook hoe belangrijk vriendschap is voor echte magie in je leven!