Kinderverhaaltje: de reis naar het onbekende (door een bedachtzame wetenschapper)



Terug naar het overzicht met kinderverhaaltjes

**De reis naar het onbekende**

Er was eens een klein dorpje, ver weg van de grote stad. Dit dorpje had geen bos, maar wel een grote open plek met veel gras en bloemen. De zon scheen vaak en de lucht was blauw. In dit dorpje woonden Thijs en Sienna. Thijs was een jongen met een grote glimlach en Sienna was een meisje met krullend zwart haar en kleurrijke kleren. Ze hield van schilderen met felle kleuren.

Sienna had een visuele beperking. Dit betekende dat ze niet goed kon zien. Maar dat maakte haar niet verdrietig. Nee, Sienna was onafhankelijk! Ze kon veel dingen zelf doen. Ze schilderde met haar vingers en voelde de kleuren op het papier. Rood was warm, blauw was koel, en geel deed haar denken aan de zon.

Op een dag zat Thijs op de open plek te spelen met zijn bal. Hij zag Sienna zitten onder een boom, bezig met haar schilderij. "Wat maak je?" vroeg hij nieuwsgierig.

"Ik schilder de lucht," zei Sienna vrolijk. "Ik voel de wind en hoor de vogels zingen."

Thijs keek naar het schilderij van Sienna. Het was vol kleuren! "Dat ziet er mooi uit," zei hij bewonderend.

Sienna glimlachte trots. "Dank je! Maar ik wil meer kleuren zien! Ik wil op reis gaan naar het onbekende!"

Thijs dacht even na. "Een reis? Dat klinkt spannend! Maar waar gaan we heen?"

"Ik weet het niet," antwoordde Sienna eerlijk. "Maar ik wil nieuwe dingen ontdekken."

En zo besloten Thijs en Sienna om samen op reis te gaan naar het onbekende.

Ze pakten hun rugzakken in met wat eten, water en natuurlijk verf voor Sienna om mee te schilderen. Ze vertrokken vroeg in de ochtend, toen de zon net opkwam.

Ze liepen over het grasveld en kwamen al snel bij een groot veld vol bloemen. De bloemen waren geel, rood, paars en wit. "Kijk!" riep Thijs enthousiast. "Wat zijn ze mooi!"

Sienna voelde voorzichtig aan de bloemen met haar handen. "Ja! Ik wil ze allemaal schilderen!" zei ze blij.

Ze gingen zitten in het gras en Sienna begon te schilderen terwijl Thijs naar de lucht keek. De wolken waren fluffy en wit, zoals suikerwolken op een kermis.

Na een tijdje stonden ze weer op om verder te gaan met hun avontuur. Ze liepen langs een rivier die rustig stroomde. Het water glinsterde in het zonlicht als duizenden kleine sterren.

"Wat als we deze rivier volgen?" stelde Thijs voor.

"Ja! Misschien komen we iets bijzonders tegen!" zei Sienna enthousiast.

Dus volgden ze de rivier verderop totdat ze bij een groot meer kwamen. Het water was helder en blauw, alsof je in de lucht keek.

"Dit is prachtig!" zei Thijs terwijl hij naar het meer staarde.

Sienna knielde bij het water en voelde de koele bries op haar gezicht. "Ik wil hier ook iets schilderen," zei ze vastberaden.

Terwijl Sienna aan het schilderen was, vertelde Thijs verhalen over avonturen die hij had gehoord van anderen in het dorpje: verhalen over verre landen, hoge bergen en diepe zeeën.

Na een tijdje waren ze moe van al dat wandelen en schilderen, dus besloten ze om even uit te rusten onder een grote boom aan de rand van het meer.

"Wat als we nooit meer teruggaan?" vroeg Thijs ineens bezorgd.

Sienna lachte zachtjes: "We kunnen altijd teruggaan als we willen."

Maar diep van binnen wist ze dat dit avontuur hen iets bijzonders had gebracht: nieuwe herinneringen, nieuwe kleuren en vooral veel plezier samen.

Na hun rustpauze besloten ze om terug te keren naar huis voordat het donker werd. Terwijl ze terugliepen langs de rivier, praatten ze over alles wat ze hadden gezien: de bloemen, het meer en hoe fijn het was om samen te zijn.

Toen ze weer bij hun dorpje aankwamen, voelde Sienna zich gelukkig maar ook verdrietig omdat hun avontuur voorbij was voor die dag.

"Maar we kunnen morgen weer gaan!" stelde Thijs voor terwijl hij zijn arm om haar schouder sloeg.

"Ja! En dan kunnen we nog meer ontdekken!" zei Sienna enthousiast terwijl haar ogen straalden van vreugde ondanks dat ze niet goed kon zien wat er om hen heen gebeurde.

Die avond gingen Thijs en Sienna allebei naar bed met dromen over hun volgende avontuur naar het onbekende: misschien zouden ze wel bergen beklimmen of zelfs andere dorpen bezoeken!

En zo eindigde hun eerste reis samen – maar zeker niet hun laatste – want er waren nog zoveel plekken te ontdekken!

En zo leerden Thijs en Sienna dat zelfs zonder magie of geheimen elke reis bijzonder kan zijn als je maar samen bent met iemand die je vertrouwt – ongeacht wat er ook gebeurt of waar je naartoe gaat!

Terug naar het overzicht met kinderverhaaltjes