Het was een zonnige zaterdagmiddag in de stad. Daan zat op het terras van een klein café, omringd door het geluid van pratende mensen en het gekletter van glazen. Hij had een grote mok chocolademelk voor zich staan, met een berg slagroom erop. Daan was een jongen van twaalf jaar, met een middelmatig postuur en een nieuwsgierige blik in zijn ogen. Zijn grijze haar stak onder een kleurrijke pet uit, die hij altijd droeg. Vandaag had hij een T-shirt aan met daarop een afbeelding van zijn favoriete stripfiguur.
Daan keek om zich heen. De stad was druk, maar hij voelde zich verveeld. Hij had geen zin om naar school te gaan of om met vrienden te spelen. Wat hij echt wilde, was iets spannends doen. Iets dat hem gelukkig zou maken.
Terwijl hij nippend aan zijn chocolademelk zat, viel zijn blik op Fleur. Fleur was een meisje van zijn leeftijd dat vaak in hetzelfde café kwam als Daan. Ze had lang, bruin haar en droeg altijd vrolijke jurkjes. Vandaag zat ze aan de andere kant van het terras met haar neus in een boek over natuuronderzoekers.
Daan besloot om naar haar toe te lopen. "Hé Fleur," zei hij terwijl hij naast haar ging zitten.
"Hoi Daan!" antwoordde ze enthousiast. "Kijk eens wat ik heb gevonden!" Ze hield het boek omhoog en glimlachte.
"Wat is het?" vroeg Daan nieuwsgierig.
"Het gaat over verschillende dieren en hun leefomgeving," zei Fleur terwijl ze door de pagina's bladerde. "Wist je dat sommige dieren alleen in bepaalde delen van de wereld leven? En dat ze zich aanpassen aan hun omgeving?"
Daan knikte, maar zijn gedachten dwaalden af. Hij dacht aan hoe leuk het zou zijn om zelf op zoek te gaan naar geluk in de stad, net zoals die natuuronderzoekers in het boek van Fleur.
"Zullen we samen iets doen?" vroeg Daan plotseling.
Fleur keek op van haar boek en glimlachte weer. "Wat heb je in gedachten?"
"Misschien kunnen we de stad verkennen! We kunnen kijken of we iets interessants kunnen vinden," stelde Daan voor.
Fleur dacht even na en knikte toen enthousiast. "Ja! Laten we dat doen!"
Ze lieten hun spullen achter op het terras en begonnen te wandelen door de straten van de stad. De zon scheen fel en er waaide een lichte bries die hen verfriste terwijl ze langs winkels en cafés liepen.
Na een tijdje kwamen ze bij een klein parkje waar mensen zaten te picknicken en kinderen aan het spelen waren. Daan zag iets glinsteren tussen de bladeren van een boom.
"Kijk daar!" riep hij terwijl hij naar de boom wees.
Fleur volgde zijn blik en samen liepen ze ernaartoe. Onder de boom lag iets wat leek op een oude stripboekverzameling, verspreid over de grond.
"Wow! Kijk eens!" zei Daan terwijl hij één van de strips oppakte. Het was oud en versleten, maar vol kleurige afbeeldingen die hem deden lachen.
"Dit is geweldig!" zei Fleur terwijl ze ook enkele strips oppakte om te bekijken.
Ze gingen op het gras zitten en begonnen door de strips te bladeren, lachend om de grappige verhalen die erin stonden geschreven. Het voelde goed om samen zo bezig te zijn; even vergaten ze alles om hen heen.
Na enige tijd merkte Daan dat er meer mensen naar hen keken dan normaal gesproken zou gebeuren in het parkje. Een man met grijs haar en een pet kwam dichterbij lopen; hij droeg ook kleurrijke T-shirts zoals Daan zelf vaak deed.
"Wat hebben jullie daar?" vroeg hij met interesse toen hij dichterbij kwam staan.
"We hebben deze oude strips gevonden!" antwoordde Daan enthousiast terwijl hij één omhoog hield zodat de man kon zien wat het was.
De man glimlachte breed toen hij naar hen keek. "Ah, ik ben verzamelaar! Ik heb ook veel oude strips thuis." Hij leunde naar voren alsof hij hen iets belangrijks wilde vertellen: "Wist je dat sommige strips heel waardevol kunnen zijn? Het kan zelfs geluk brengen als je er goed voor zorgt."
Daan's ogen glinsterden bij deze woorden; misschien kon dit wel hun gelukszoektocht verder helpen!
"Wat is jouw favoriete strip?" vroeg Fleur nieuwsgierig aan de man.
"Oh, dat is moeilijk," zei hij nadenkend terwijl hij met zijn hand door zijn grijze haren streek onder zijn pet. "Ik hou erg veel van 'De Avonturen van Kuifje'. Die verhalen nemen je mee op reis."
Daan knikte enthousiast; Kuifje kende hij goed! “Die verhalen zijn echt leuk!”
De man vertelde nog meer over strips en hoe belangrijk verhalen konden zijn voor mensen; hoe ze ons konden laten lachen of ons meenamen naar andere werelden zonder ooit onze stad te verlaten.
Na enige tijd nam de man afscheid en liep verder door het parkje, maar niet voordat hij hen aanmoedigde om vooral plezier te blijven maken tijdens hun zoektocht naar geluk in de stad.
Daan keek naar Fleur met blije ogen: “Dit is echt leuk!”
“Ja!” zei Fleur lachend terwijl ze nog eens door hun vondst bladerde: “Laten we nog meer ontdekken!”
Ze stonden op en besloten verder te wandelen door het parkje richting andere delen van de stad waar misschien nog meer verrassingen lagen te wachten – misschien zelfs meer oude strips of andere dingen die hen zouden laten lachen of gelukkig zouden maken!
En zo gingen Daan en Fleur verder op hun zoektocht naar geluk in de stad – niet wetende wat hen nog allemaal zou wachten, maar wel zeker wetende dat elke stap vol avontuur zat!